พระราชบัญญัติกันชา พ.ศ. 2477 (1935)
พระราชบัญญัติกันชาฉบับแรกของไทย คือฉบับ พ.ศ. 2477 ลงราชกิจจานุเบกษาในปี ค.ศ. 1935 ชื่อที่พิมพ์คือ พระราชบัญญัติกันชา มี ย ตัวเดียว พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษยกเลิกพระราชบัญญัตินี้ในปี พ.ศ. 2522
พระราชบัญญัติกันชา พ.ศ. 2477
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 วันที่ 5 พฤษภาคม 2478 หน้า 339–343 พิมพ์พระราชบัญญัตินี้ ให้ไว้เมื่อวันที่ 26 เมษายน 2478 ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล โดยคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ใช้บังคับเมื่อพ้น 90 วันนับแต่วันประกาศ นับจากวันที่ 5 พฤษภาคม 2478 วันนั้นตรงกับวันที่ 3 สิงหาคม 2478 พระราชบัญญัติไม่ได้พิมพ์วันที่ตามปฏิทิน [1]
กันชาหมายถึงทุกส่วน ได้แก่ ใบ ดอก ยอด ผล ยาง และลำต้น ห้ามปลูก เก็บเมล็ด นำเข้า ส่งออก ครอบครอง ซื้อ จำหน่าย และสูบ หากไม่มีใบอนุญาต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอาจอนุญาตให้ปลูกหรือครอบครองเพื่อการทดลองหรือเพื่อการแพทย์ ผู้ที่ปลูกอยู่แล้วหรือมีไว้แล้วมีเวลาหนึ่งปีเพื่อขายผลผลิตแก่การผูกขาด หรือเพื่อจัดการสิ่งที่ตนมีอยู่ให้สิ้นไป กล้องสูบกันชาต้องได้รับอนุญาตเป็นหนังสือเพื่อเก็บไว้เป็นวัตถุพิพิธภัณฑ์ [1]
การปลูก การนำเข้า และการส่งออก ระวางจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกิน 500 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ การครอบครอง การจำหน่าย การสูบ และกล้องสูบ ระวางจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกิน 200 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ พระราชกฤษฎีกาอาจยกเว้นจังหวัดหนึ่งได้ไม่เกินสองปี มาตรา 3 (6) แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ยกเลิกพระราชบัญญัตินี้ [1] [2]